Artyści od dawna korzystają z różnego rodzaju medium w osobistych pracach. Związekmalarstwa z fotografią opierał się na wzajemnej inspiracji. Faktem jest, że dużą role wmalarstwie spełniała, zanim wynaleziono aparat fotograficzny camera obscura. Zjawisko tozaobserwował już w IV wieku p.n.e. Arystoteles. Najdokładniejszy opis camery obscuryzawiera opis Giovanniego Bapttisty della Porty z 1558 roku, który również poleca ten przyrząd nieutalentowanym artystom: ”Jeśli ktoś nie umie malować, może dzięki niemu podkreślićołówkiem kontury odbicia. Potem wystarczy pokryć je farbami. Robi się to rzutując obrazprzez kartkę na rysownicę”2. Z camery obscury korzystali również Vermer czy Reynolds. Powynalezieniu fotografii artyści zaczęli się nią regularnie posługiwać, choćby nie ludzie toujawniali. Relacje miedzy fotografią a malarstwem czy grafiką były od początkuzłożone i wielorakie. Nowe formuły plastyczne oddziaływały w ogromnej liczbie przypadków na prace fotografów iodwrotnie. Techniczne i artystyczne zdobycze fotografii wpływały niemal nieprzerwanie nasztukę XIX i XX wieku. Zdjęcia od podstaw służyły jako wzory dla malarzy, malarstwoimpresjonistyczne przejęło zasadę przypadkowości kompozycji cechującej zdjęciamigawkowe, w których w większości wypadków widać wyłącznie fragmenty ludzi, zwierząt czy pojazdów. Modnefotografowanie tego samego przedmiotu w zmieniającym się oświetleniu naprowadziło, byćmoże, impresjonistów na myśl serii obrazów tej samej budowli . Robert Demachy na swychbichromatycznych fotografiach przedstawił sceny baletowe w rodzaju Edgara Degas, zaś samDegas nie tylko wykorzystywał aparat fotograficzny do robienia szkiców, ale również stosowałw prywatnych obrazach typową dla fotografii migawkowej przypadkowość ujęcia i kadrowania.Wiele pubudzających ciekawość zasad kompozycyjnych, jak powiększenie postaci na pierwszym planie,nadmierne zmniejszanie ludzi i przedmiotów znajdujących się nieco dalej, zawdzięcza Degasspecyficznym odchyleniom perspektywy fotograficznej. Posługiwanie się zdjęciami przezprerafaelitów, prowadziło natomiast do tego, że ilustrujące przez nich postacie, wyglądałyna sztucznie upozowane, krajobraz wydawał się makietą, brakowało powiązania miedzypierwszym planem a tłem.