Czasy, w których młodzież szkolna spędzała większość wolnego czasu na świeżym powietrzu bawiąc się z kolegami w berka lub chowanego minęły bezpowrotnie. Na dzień obecny, dzięki postępowi techniki i rozpowszechnieniu się telewizji, Internetu, a głównie komputerów przyzwyczajenia zmieniły się diametralnie. Zamiast biegać po dworze znacząca większość uczniów podstawówek i gimnazjów pragnie grać w gry komputerowe. Nie ma się czemu dziwić, w końcu to przyjemna i lekka, a do tego bardzo wciągająca rozrywka. Dla wielu rodziców stanowi to prawdziwy problem, z którym nie mogą sobie poradzić. Na nic prośby, groźby i tłumaczenia. Zamiast odrabiać lekcje, posprzątać pokój czy po prostu rozprostować kości ich pociechy spędzają pełne dnie przed monitorem. Bez wahania stan taki można nazwać uzależnieniem, a w skrajnych przypadkach dziecko pozbawione dostępu do komputera staje się nawet agresywne. Trzeba w tym miejscu podkreślić, że gry komputerowe - jak praktycznie każde dobro użytkowe - są dla ludzi. Problem, bardzo podobnie jak w wypadku znanych używek, polega na umiarkowaniu. W sytuacji małych dzieci i młodzieży sytuacja jest o tyle trudniejsza, że ich świadomość dopiero się kształtuje i są one bardziej podatne na uzależnienia. Dlatego bardzo ważna jest odpowiednia postawa rodziców, którzy powinni kontrolować ilość czasu, jakie ich dzieci spędzają na granie. Jeżeli już stwierdzą, że czas ten jest zbyt długi bez namysłu powinni interweniować, im poprzednio tym nie gorzej. Wbrew pozorom pomogą w ten sposób swoim pociechom, a i sami możliwe, że unikną wielu nerwów.